 |
 |
|
|
|
|
|
|
Gebouwen De kern van Landgoed de Eese, circa 80 ha, is in 2006 aangewezen als beschermd rijksmonument; de zogenaamde Cultuurhistorische Buitenplaats. Enkele gebouwen op het landgoed, zoals de havezathe (Huis de Eese), waren in het verleden al als afzonderlijke rijksmonumenten geregistreerd. De recente aanwijzing staat garant voor de bescherming van de historische buitenplaats als complex van gebouwen en historische tuin- en parkaanleg. Het huidige Landgoed de Eese heeft zich ontwikkeld uit een 12e eeuwse Havezathe (hoeve) – zie Geschiedenis. Deze havezathe vormt nog steeds de oudste kern van het landgoed en is nog als een min of meer vierkant terrein rondom het kasteeltje te herkennen. De overige monumenten van de Cultuurhistorische Buitenplaats zijn:
De drie eerstgenoemde gebouwen worden gekenmerkt door een opvallende bouwstijl: rood hout afkomstig uit Scandinavië. Het verhaal gaat dat deze bijzondere bouwwerken destijds als bouwpakket in elkaar zijn gezet, zonder ook maar een spijker te gebruiken. Hoewel deze houten gebouwen ruim 90 jaar oud zijn, verkeren ze dankzij een intensief onderhoudsprogramma nog steeds in goede staat. Zo wordt de buitenkant elke drie jaar opnieuw geschilderd met een speciaal soort poedercoating, welke het de aparte rode kleur geeft. De luiken en raamkozijnen van deze en vrijwel alle andere huizen op de Eese zijn geschilderd in de landgoedkleuren zwart, donkergroen en lichtgeel. De Grote Schuur stamt uit 1923 en is destijds gebouwd voor de landbouw. Tot enkele jaren geleden heeft het daar ook intensief dienst voor gedaan; er werden niet alleen tractors en machines gestald, maar ook alle landbouwproducten werden er verwerkt en opgeslagen. Thans wordt de Grote Schuur gebruikt ten behoeve van het onderhoud van het landgoed. De historische tuin- en parkaanleg van Landgoed de Eese wordt gekenmerkt door een sterke tweedeling: enerzijds de lanen die min of meer rechthoekige bouwpercelen omgeven en anderzijds een nieuwe parkaanleg in landschapsstijl met radiale zichtassen.
De Havezathe,
de Grote
Schuur en
het houten
landhuis
vormen de
hoofdgebouwen
van de Eese
en zijn
centraal in
het veld
gelegen. De
overige
gebouwen
liggen niet
centraal
maar tegen
de bosrand,
aan de rand
van de
velden
zonder dat
er sprake is
van een
zichtbare
concentratie
van
bebouwing,
dankzij
uitgekiende
opstelling
met behoud
van vrij
uitzicht.
Door de
grote
afstand
tussen de
hoofdtoegangswegen
en de
bebouwing
die achter
in het veld
ligt,
‘krimpt’ de
bebouwing
van maat en
valt deze in
het niet bij
de
afmetingen
van de
landschappelijke
elementen
(open veld,
bosrand). |
||||||
|
|
|
